Levendige straten, een gigantische Romein die waakt en gekke races op het strand. Dan filmische kliffen in Polignano... en tanken doet meer pijn dan blootsvoets op een steen stappen. Complete reis 😄
parkeerplaats (landelijk)
Vandaag was het de beurt aan de auto, grijs en wind in overvloed, maar uiteindelijk vonden we een rustig plekje bovenop Monte di Togna. Soms heeft verveling ook zijn charme.
Aparcar en Zaragoza fue misión imposible, pero a cambio hubo bocadillo de calamares, calles llenas de vida, una basílica gigantesca con una virgen diminuta y un final perfecto en lo alto de un tossal tranquilo donde dormir a gusto.
Empezamos el día con torrijas holandesas y lo terminamos en una quedada masiva de titos sevillanos, pescado frito, risas, lluvia intensa y un aparcamiento tranquilo con autocaravana con cochecito incluido.
Dormimos al lado de un parque y despertamos al lado de una casualidad enorme. Reencuentros inesperados, un corte de pelo de emergencia, un cachorro hiperactivo y un final poco glamurroso pero muy real.
Hoy olí pasillos de Leroy, reencontré a un humano importante, probé un pueblo agradable y estrené jersey hecho a medida. Un día tranquilo, de cafés, papeleos raros y calorcito perruno al final.
Een zonnige dag, rustig klussen en reünies in Sevilla. Terrassen met kou, lange gesprekken, een camper tot de nok toe vol en een nachtelijk einde in Cortijo Cuarto, rustig... en een paar weinig glamoureuze verrassingen.
We sliepen heerlijk naast de Drakenbrug en de dag verliep verder met nieuwe sleutels, Sevillaanse files en een reünie waarvan ik wist dat ik die met gesloten ogen kon vinden. Er werd gelachen, gegeten en er was een heel raar menselijk spel.
Vandaag gaan we rustig en zonder opsmuk naar Sevilla, tussen het winkelen, parkeren en weinig heroïsche beslissingen. Uiteindelijk wonnen de eucalyptusbomen, de stilte en een bekende plek om rustig te slapen.
Vandaag was zo'n dag die langzaam voorbijgleed. Een Romaanse brug bij zonsopgang, een onverwacht gesprek tussen kampeerders, Trujillo in de hoogte en een oud station waar geen treinen meer komen, maar wel de rust.
Vandaag was de regen de baas. Plasencia ontsnapte ons tussen wind en onzichtbare paraplu's, de modder won verschillende veldslagen en we eindigden beschut in de camper, droog, warm en zo rustig.
Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.