De zon scheen weer na de mist, en we eindigden met wandelen over een Chinese muur… in Spanje! Tussen scherpe rotsen, spookdorpen en onmogelijke paden, was het een dag vol puur hondenavontuur.
camper – 🛡️ Global Tracking 2025
🇪🇸 Naar de eindstreep in Berga
Na zoveel kilometers en bergen keerden we terug naar Berga. Papi ging naar de werkplaats, oom Joan knipte zijn haar en oma verbood me de bank. Wat is het zwaar om een harige hond in huis te zijn!
🇪🇸 Een uitstapje naar Tarragona
Na meer dan een maand in Berga en twee keer de garage, rollen we eindelijk weer. Het is Constitution Day, de kapper is gesloten en de camper brengt ons naar een prachtige plek in de buurt van Bonastre waar alles weer op zijn plek valt.
Een spookdorp, een modernistische kerk en adembenemende uitzichten? Vandaag verdwalen we op bochtige wegen en verrassende hoeken.
Off-road, bochten, historische kloosters en adembenemende uitzichten: vandaag sluiten we de uitstap af met een dag die avontuur, geschiedenis en ontspanning in de camper combineert.
🇪🇸 Van Berga naar Sevilla
We vertrekken zonder doel, stoppen op een begraafplaats die vrede geeft in plaats van angst en eindigen met slapen waar de nacht ons tegenkomt. Zo beginnen de beste uitjes.
Vandaag rook ik stenen van duizend jaar oud, stak verdachte loopbruggen over in mijn armen en overleefde een donkere tunnel vol modder. Dertien kilometer verderop vond ik een perfecte plek om te slapen en meer kattenkwaad te plannen.
Een stalen monster geplant langs de rivier, ruïnes die opduiken als herinneringen en een perfect einde aan de oevers van de Ebro. Vandaag reizen we langzaam, met kou, wind en veel pusis die elke stap in de gaten houden.
Vandaag liep ik door een dorp bevroren in oorlog, verkende ik een Klein-Rusland in absolute stilte en woonde ik een gratis douche bij waar niemand om had gevraagd. We eindigden met slapen tussen de dennenbossen, met de geschiedenis die nog naar oude steen rook.
De mist hield ons tegen, de stad stelde ons op de proef en de diesel ontsnapte bijna. Een dag zonder toerisme, maar vol kleine avonturen en geïmproviseerde beslissingen.
De regen en de luiheid hielden ons de hele ochtend gevangen in de camper, maar toen we naar de Santuario de la Misericordia gingen, gierde de wind buiten en maakte de verwarming de binnenkant tot een perfect toevluchtsoord.
We sliepen met wind die harder huilde dan ik, waardoor papa Edu wakker werd om te vechten met de verwarming. Daarna mist, Tarazona dat op Italië lijkt, een verlaten sanatorium dat eng is en een perfecte schuilplaats naast een donker stuwmeer.