Na zoveel dagen bergen, modder, mist en onmogelijke wegen, begon de dag vandaag met een andere sfeer: die van de rust. We sliepen uit, zonder haast. Geen wekkers, geen schapen, geen nieuwsgierige lama's. Alleen de stilte en die onmiskenbare geur van "vandaag staat er weg op het programma, maar dan zonder stress".

We vertrokken bijna om twaalf uur 's middags, in het tempo van een tevreden hond en een ontspannen mens. Na anderhalf uur bochten en veranderende landschappen, stopten we bij een picknickplaats. Papi Edu haalde eten tevoorschijn, ik maakte van de gelegenheid gebruik om in de zon te liggen, en daarna was het schoonmaken geblazen. "Chuly, we moeten de camper schoonmaken", zei hij, alsof ik iets te maken had met de moddersporen of de haren op de stoel. Nou ja, oké... ik heb er wel iets mee te maken, maar het is niet allemaal mijn schuld.

Met de camper die weer (bijna) naar nieuw rook, reden we verder naar Santpedor, waar de werkplaats van Sahara 4x4 is. Papi ging alleen om een afspraak te maken, maar zodra we aankwamen, doken er drie monteurs op alsof ze de motor van verre hadden geroken. Scanner, hydraulische krikken, kabels, serieuze woorden... In een oogwenk werd de auto onderzocht alsof het een spoedpatiënt was. Uiteindelijk werd de diagnose gesteld en werd er een afspraak gemaakt voor over een paar weken.

Vandaar gingen we verder naar Berga en stopten we bij de kapper van oom Joan. Wat was het fijn om hem weer te zien! Hij knipte het haar en de baard van Papi en gaf me tussendoor wat knuffels tussen het knippen door. Alles kreeg weer die smaak van familie, van goede routine, van die pauzes die nodig zijn na zoveel kilometers.

Toen eindelijk naar huis. Blij om oma te zien, hoewel haar eerste zin een vonnis was: "Chuly mag niet meer op de bank slapen, want hij verhaart." Maar het is toch mijn artistieke bijdrage aan het meubilair, een laagje natuurlijke liefde! Ach ja, ik zal het als een volwassen hond accepteren.

Vanavond slapen we binnen, zonder wind, zonder modder, zonder intermitterende verwarming. Alleen de warmte van thuis, de stem van oma en de geur van het eten. Er is geen mooier landschap dan dat als je zo lang over de wereld hebt gezworven.