We zagen minks luxe, poëzie met een rok en een douche zonder druk. Ik verwachtte een bal, maar er viel alleen kattenvoer en fijne regen. Schotland? Eerder Schudland.
in de vrije natuur
Geen kastelen of doedelzakken: onze intrede in Schotland was bescheiden. Regen, modder, een wonderbaarlijke waterslang... en een veldslag tegen monsters uit de hel.
Na zoveel stad zochten we rust. We vonden het in een meer zonder bad, een middagdutje op de snelweg en een beek met vloeibare soundtrack.
Vandaag was het intensief toerisme: straten die naar wafels ruiken, selfies bij de vleet en dorpjes zo mooi dat je bijna een boete krijgt voor ademhalen. We skipten Mulhouse, dribbelden door Eguisheim, verzamelden gevels in Colmar en vielen in slaap aan de Rijn, ik met m’n snuit in Frankrijk en m’n staart in Duitsland.
Vandaag begon het avontuur al voordat de motor goed en wel aan stond: takken in het gezicht, modder tot aan de wielen en een weg zo smal dat we er bijna geperst uitkwamen. Maar de eindbestemming: rust, het platteland en geen mens te bekennen. Top plan.
Zonder koude ijsbergen, ik heb mijn voeten in een meer natgemaakt en een hagelbui met oorlogsgeluiden overleefd. Gelukkig eindigden we de dag op een sprookjesachtig uitkijkpunt, zonder mensen te bekennen.
We zijn de regen bijna ontvlucht, we hebben bijna gewandeld, we zijn bijna op een meer gaan vliegen en we hebben bijna geslapen waar het niet mag. Maar hey, het belangrijkste is dat bijna alles goed ging.
Vandaag doorkruisten we half Frankrijk, mislukte een wandeling door de regen, bekeken we het beroemde viaduct van Millau van bovenaf en sliepen we naast een menhir en een Christusbeeld – als echte devote Galliërs.