Hoy paseé por uno de los pueblos más bonitos de España, olí siglos de historia, comí terraza al sol y acabé la jornada bajo un puente románico. De esos días que se guardan en el hocico para siempre.
in de vrije natuur
Hoy olía a día grande desde primera hora. Un embalse perfecto, una carretera vacía como un cuenco recién lamido y Cáceres entera para pasearla a cuatro patas. Mucha piedra antigua, poco tráfico y final de cine.
Salí a mear de noche y me encontré cara a cara con un zorro. Luego vinieron pueblos tranquilos, romanos por todas partes, mucho jamón y un rincón secreto junto al agua donde dormir de lujo.
Salimos tranquilos por la nacional, sin prisas ni tráfico, y acabé paseando por plazas con historia, mirando monumentos imposibles y durmiendo junto a un embalse con pescadores nocturnos. Día redondo de patas y ruedas.
Ik werd wakker op een nieuwe plek, lekker zonnetje, goed bed, en daarna… wasmachine, park, vliegvelden en een terras vol luidruchtige mensen. Maar uiteindelijk, rust en uitzicht op Sevilla, dat is wat telt.
We sliepen matig en kwamen laat in Guadalupe aan, maar het dorp ontving ons met kalmte en oude stenen. Papi Edu verdwaalde tussen kloosters, relikwieën en een kleine, zwarte Maagd, terwijl ik de camper in de gaten hield.
Het is ochtend met regen, maar Plasencia knipoogt naar ons en het stopt net met regenen als we aan de wandeling beginnen. Middeleeuwse poorten, twee kathedralen, nerveuze Koninginnen-aankopen en een einde van de dag tussen gieren, rotsen en een brug uit de zeventiende eeuw waar we in stilte slapen.
Vandaag leerde ik dat niet alle dorpen je bekoren, dat sommige kehlen meer bekeken dan bewandeld worden en dat er in het Rosarito-stuwmeer meer dan genoeg ruimte is om te rennen, te spelen... en een drone tegen een verraderlijke tak te laten crashen.
Vandaag heb ik middeleeuwse bruggen veroverd, stadsmuren met uitzicht op de rivier en bergen vol sneeuw en zelfmoordsledes. Van Talamanca naar Buitrago en van de haven van Morcuera naar een bos dat perfect is om lekker warm in te slapen.
We slapen tussen ijs en kalmte, verjagen geesten met verwarming en eindigen met wandelen tussen gieren, kastelen en ravijnen. Een lange dag, van oude steen en vermoeide voeten, die eindigde bij een Romeinse brug en veel stilte.
Vandaag liep ik door Medinaceli, tussen Romeinse bogen, statige pleinen en stenen met veel geschiedenis. Daarna was er een douche in de zon, twijfels over het platteland en we eindigden met slapen op een picknickplaats die 's nachts meer respect afdwong dan verwacht.
We sliepen met wind die harder huilde dan ik, waardoor papa Edu wakker werd om te vechten met de verwarming. Daarna mist, Tarazona dat op Italië lijkt, een verlaten sanatorium dat eng is en een perfecte schuilplaats naast een donker stuwmeer.