Gisteren regende het pijpenstelen, en mijn baasje kreeg een bericht op zijn telefoon: code oranje vanwege sneeuw. Ik snapte er niks van, want ik heb geen telefoon en kleuren zeggen me niks. Maar mijn
parkeerplaats (stedelijk) 🅿️🏙️
Bergen, bochten en een onverwacht einde in MollĂł. Zo was ons avontuur van Frankrijk naar Spanje, met epische foto's en een pauze bij het groene punt. Een verhaal dat naar reizen ruikt (en meer dingen)!
Ik bracht zes dagen door met nieuwe mensen, maar papa Edu kwam terug. Ik rook hem, likte hem... en we huilden ook. Want er zijn rare dagen die eindigen met knuffels, verkoudheid en veel hondenliefde.
Een epische wandeling naar de hoogste waterval van het Verenigd Koninkrijk, modder tot aan onze oren, uitzichten die we niet zagen en een bad met een verrassing... van schimmel. En dat allemaal om te slapen in een oncharmante haven, maar wel met een estuarium.
Vandaag hebben ze ons de kliffenroute ontnomen, maar we vonden een pad naar de vuurtoren van Blackhead, kleurrijke huisjes die me bijna scheel lieten kijken en een nieuw plekje aan zee om te slapen.
Van stille grotten tot de Giant’s Causeway, via een peperdure brug en een paar Chinese dames die “I-AR-SAT” riepen terwijl ik als model poseerde. Een topdag voor een hondenavonturier.
De nacht was een concert van wind en regen dat ons op wielen uit bed gooide. De volgende dag, tussen zeebaden, boswandelingen en een weinig glamoureuze afsluiting, beleefde ik duizend avonturen.
Tussen middeleeuwse kastelen, gratis douches en onmogelijke hindernissen, eindigde ik de dag als een koninklijke hond die een parkeerplaats naast een begraafplaats bewaakte.
De regen maakte ons vroegtijdig wakker en liet ons de hele dag niet met rust. Tussen spoelschoonmaak, landschappen zonder sprankeling en een dorp genaamd La Fouillade ontdekte ik dat zelfs grijze dagen hun charme kunnen hebben.
De mist hield ons tegen, de stad stelde ons op de proef en de diesel ontsnapte bijna. Een dag zonder toerisme, maar vol kleine avonturen en geĂŻmproviseerde beslissingen.
We vertrokken laat en belandden in een 4x4-route die geen enkele sluiproute was. Sevilla gaf ons omhelzingen, gigantische flamenquines, een gevaarlijke koffie in IKEA en zelfs een op maat gemaakte hondenjas. Volle dag zonder te rennen.
Trescientos kilómetros, una siesta épica y una misión imposible: encontrar dónde dormir. Entre señales, normas nuevas y poco campo útil, hoy tocó improvisar hasta el final.