Zonder koude ijsbergen, ik heb mijn voeten in een meer natgemaakt en een hagelbui met oorlogsgeluiden overleefd. Gelukkig eindigden we de dag op een sprookjesachtig uitkijkpunt, zonder mensen te bekennen.
🇫🇷 Frankrijk
Vandaag begon het avontuur al voordat de motor goed en wel aan stond: takken in het gezicht, modder tot aan de wielen en een weg zo smal dat we er bijna geperst uitkwamen. Maar de eindbestemming: rust, het platteland en geen mens te bekennen. Top plan.
Tussen stadsmuren, Franse terrassen en meren vol bordjes met “niets aanraken”, was het vandaag een vrijdag voor ontdekkingsreizigers. En ja, de leeuw van Belfort blafte niet naar me. Wat een lafaard.
Vandaag was het intensief toerisme: straten die naar wafels ruiken, selfies bij de vleet en dorpjes zo mooi dat je bijna een boete krijgt voor ademhalen. We skipten Mulhouse, dribbelden door Eguisheim, verzamelden gevels in Colmar en vielen in slaap aan de Rijn, ik met m’n snuit in Frankrijk en m’n staart in Duitsland.
Na zoveel stad zochten we rust. We vonden het in een meer zonder bad, een middagdutje op de snelweg en een beek met vloeibare soundtrack.
We sliepen met een soundtrack van een waterval, ontdekten een kasteel zonder toeristen, renden tussen magische rotsen en staken de grens met Duitsland over met gesmokkelde kaas. En dat alles zonder onze staart te verliezen.
Ik werd wakker met zeilen, plaste naast de "hondentoilet", ontmoette internationale collies en papa verslond de helft van de menukaart van de veerboot. We kwamen zonder diesel aan in Cherbourg en eindigden met slapen tussen Franse campers.
Stranden waar de oorlog woedde, bunkers die door het zand zijn opgeslokt, een museum waar papa bijna een hersenontploffing kreeg en een einde op een lege weide die een harige koning waardig is. Kom je met me mee om geschiedenis te ruiken?
We sliepen als een blok, vluchten weg van de musea en volgen het instinct van de snuit: winkelen, weg zonder bestemming en een verborgen weiland naast een piepklein dorpje. Raad eens waar ik eindigde met het markeren van territorium?
Zonder musea, stranden of haast: alleen een geheim bos, siësta op wielen en een oud kanaal dat onwetend op ons wachtte. Wie zei dat "niets doen" geen avonturen oplevert?
Een avond met een rijdende discotheek, een historische stad verkend in een slakkengang en een stil bos... behalve de eikels die van bovenaf aanvallen. Overleven we het bombardement?
Van een bos dat ons bombardeert met eikels naar een geheim meer vol zwanen, via een picknick aan de rivier en een rebelse GPS. Er was geen plan... maar er was avontuur. Kom je het opsnuiven?