Vandaag verdwaalde ik tussen steenbokken, Romeinse wegen en paden die geheimen leken te verbergen. Het water van de rivier vergezelde ons de hele weg, en de berg gaf ons het laatste licht van de dag.
Ávila
Vandaag sluiten we het jaar af tussen sneeuw, bergpassen en omhullende stilte. We gingen bijna zonder plan naar Gredos, op zoek naar kou en rust, en vierden uiteindelijk de rustigste oudejaarsavond die er was, op 1450 meter hoogte, warm en gelukkig.
Vandaag leerde ik dat niet alle dorpen je bekoren, dat sommige kehlen meer bekeken dan bewandeld worden en dat er in het Rosarito-stuwmeer meer dan genoeg ruimte is om te rennen, te spelen... en een drone tegen een verraderlijke tak te laten crashen.
Vandaag maakte de zon ons wakker met zin in een wandeling. Rustige bossen, een verborgen vallei, bergpassen met geschiedenis en een perfect einde langs de rivier. Van die dagen die je langzaam proeft.
Onderweg van Castuera naar Segovia maken we een stop in Puerto del Pico. Eerst wilde ik niet de auto uit want ik lag lekker te slapen in mijn kennel en buiten was het koud. Maar het bleek de moeite