Lleida
Aparcar en Zaragoza fue misión imposible, pero a cambio hubo bocadillo de calamares, calles llenas de vida, una basílica gigantesca con una virgen diminuta y un final perfecto en lo alto de un tossal tranquilo donde dormir a gusto.
Een stalen monster geplant langs de rivier, ruïnes die opduiken als herinneringen en een perfect einde aan de oevers van de Ebro. Vandaag reizen we langzaam, met kou, wind en veel pusis die elke stap in de gaten houden.
Vandaag rook ik stenen van duizend jaar oud, stak verdachte loopbruggen over in mijn armen en overleefde een donkere tunnel vol modder. Dertien kilometer verderop vond ik een perfecte plek om te slapen en meer kattenkwaad te plannen.
We vertrekken zonder doel, stoppen op een begraafplaats die vrede geeft in plaats van angst en eindigen met slapen waar de nacht ons tegenkomt. Zo beginnen de beste uitjes.
Na zoveel kilometers en bergen keerden we terug naar Berga. Papi ging naar de werkplaats, oom Joan knipte zijn haar en oma verbood me de bank. Wat is het zwaar om een harige hond in huis te zijn!
De zon scheen weer na de mist, en we eindigden met wandelen over een Chinese muur… in Spanje! Tussen scherpe rotsen, spookdorpen en onmogelijke paden, was het een dag vol puur hondenavontuur.
