Alles klaar voor Ankara… totdat een telefoontje alles verandert. Vlucht gemist, snelle improvisatie en nu wachten we in stilte vlakbij het vliegveld. Nachtmissie geactiveerd.
reis
Mozart klinkt onder de wielen, een kleurrijke woestijn en een geïmproviseerd plan aan het meer. 's Nachts vult de lucht zich met vogels in formatie. Puur spektakel zonder toegangsbewijs.
We beklommen torens, dwaalden rustig door de straatjes en eindigden voor honderden torentjes die als lopendebandwerk werden geproduceerd. Drone in de lucht, een ondeugende wind… en een perfecte nacht aan de andere kant van de heuvel.
Bochten, Ottomaanse huizen en uitzichten vanaf de top in Taraklı. Göynük is voor morgen. Na zoeken tussen hellingen en afval... vonden we een vlakke plek. Met lawaai, ja, maar we sliepen recht.
Van een paradijselijke plek naar een gratis camping met overal barbecues. Ik blijf op wacht terwijl Papi Edu hobbits bezoekt… geblokkeerd door de anti-honden-opzichter.
Als gekken op zoek naar de HGS-sticker en niks. Snelle snelwegen, Istanbul verrassend vloeiend en de oversteek naar Azië zonder uit de auto te stappen. Einde met koeien en totale rust.
Anderhalf uur in de rij, de brug oversteken en welkom geheten met goedkope diesel. Alles vol met barbecues... totdat de nacht valt en we alleen achterblijven bij de zee. Goed begin.
Luie ochtend, klooster van een afstandje en een wandeling met de zware hond erbij. Afscheid bij de Lidl en een rustige avond in Feres. Morgen steken we over… en dat belooft altijd wat.
Goed weer, een toren die "echt een toren" is en een verplichte doe-het-zelf-stop. We zijn terug in Porto Lagos… en we treffen het leeg aan, vol zeewier en met de sfeer van een vreemde film. Maar we hebben er desondanks goed geslapen.
Perfecte rotsen, een bal zonder remmen en de Athos tussen de wolken. Daarna kilometers aan bochten, onmogelijke namen en een plekje aan zee waar de wind de baas is... maar het is de moeite waard.
Onverwachte kou, een geïmproviseerde omweg en de "drie vingers" van Chalkidiki. Een snelle duik, een weg langs de zee en een beloonde zonsondergang tussen Kassandra en Sithonia. Niet slecht voor een gewijzigd plan.
Kilometers leeg strand, de Olympus die van een afstandje toekijkt en ik die de bal begraaf alsof mijn leven ervan afhangt. Alles was perfect… totdat de muggen in invasie-modus arriveerden.